Agjencia Zhurnal.mk

#NEJEMINATO / Organizimi ushtarak dhe struktura e NATO-s

Shkruan shoqata, OTI-GROUP.org në bashkëpunim me Agjencinë Zhurnal.mk

Shkup, 24 mars, Zhurnal.mk – Në strukturën e punës së NATO-s, çdo vend anëtar ka delegacionet e tyre në NATO dhe përfaqësuesit e tyre ushtarakë.

Secili vend anëtar ka një delegacion të përhershëm në selinë qendrore politike të NATO-s në Bruksel. Një delegacion përfaqëson vendin e tij në NATO dhe ka një status të ngjashëm me atë të një ambasade.

Ajo drejtohet nga një “ambasador” (i quajtur edhe “përfaqësues i përhershëm”), i cili vepron me udhëzime nga kapitali i tij ose i saj dhe raportet përsëri pranë autoriteteve kombëtare.

Me të gjitha delegimet në të njëjtën ndërtesë, ata janë në gjendje të mbajnë kontakte zyrtare dhe joformale me njëri-tjetrin, si dhe me Shtabin Ndërkombëtar të NATO-s dhe Shtabin Ushtarak Ndërkombëtar.

Delegacionet mund të ndryshojnë në madhësi dhe kryesisht janë të punësuar me nëpunës civilë nga ministritë e punëve të jashtme dhe të mbrojtjes.

Në kuadër të Delegacioneve ekziston Grupi i Planifikimit Bërthamor, i cili ka të njëjtin autoritet si Këshilli i Atlantikut të Veriut që ka të bëjë me çështjet e politikës bërthamore.

Grupi i Planifikimit Bërthamor (GPB) rishikon politikën bërthamore të Aleancës në kuadër të mjedisit gjithnjë e në ndryshim të sigurisë.

Ndërsa Këshilli i Atlantikut të Veriut është autoriteti i fundit brenda NATO-s, GPB vepron si organi më i lartë për çështjet bërthamore në Aleancë.

GPB diskuton çështje specifike të politikave që lidhen me forcat bërthamore dhe çështje më të gjera siç është kontrolli i armëve bërthamore dhe përhapja e bërthamës.

Të gjithë anëtarët, me përjashtim të Francës që ka vendosur të mos marrë pjesë, janë pjesë e GPB-së, pavarësisht nëse ata vetë ruajnë apo jo armë bërthamore.

GPB u themelua në dhjetor 1966 për të siguruar një proces konsultativ mbi doktrinën bërthamore brenda NATO-s. Fillimisht u quajt Komiteti i Cështjeve të Mbrojtjes Bërthamore.

Në kuadër të Delegacioneve të NATO-s ekziston Këshilli i Atlantikut të Veriut (KAV) është organi kryesor vendimmarrës në NATO. Çdo vend anëtar ka një vend në KAV.

KAV mblidhet të paktën një herë në javë ose sa herë që lind nevoja, në nivele të ndryshme. Ai kryesohet nga Sekretari i Përgjithshëm i cili i ndihmon anëtarët të arrijnë marrëveshje për çështjet kyçe.

NATO ka një rrjet të komisioneve që merren me të gjitha subjektet në rendin e saj të ditës, nga çështjet politike në çështje më shumë teknike. Ata sjellin rregullisht përfaqësues kombëtarë dhe ekspertë nga të gjitha vendet anëtare të NATO-s.

Diskutimet dhe vendimet e KAV-së mbulojnë të gjitha aspektet e veprimtarisë së NATO-s dhe shpesh bazohen në raporte dhe rekomandime të përgatitura nga komitetet vartëse, me kërkesë të Këshillit.

Politikat e vendosura në KAV janë shprehje e vullnetit kolektiv të të gjitha vendeve anëtare të Aleancës pasi vendimet merren në bazë të unanimitetit dhe marrëveshjes së përbashkët.

Sekretari i Përgjithshëm kryeson KAV dhe vendimet e tij kanë të njëjtin status dhe vlefshmëri në çfarëdo niveli që ai përmbush.

Ishte i vetmi organ i krijuar nga Traktati i Atlantikut të Veriut (neni 9) në 1949 dhe i vetmi që kishte autoritetin të krijonte organe ndihmëse.

Përfaqësuesit ushtarakë

Kur zbatimi i vendimeve politike ka implikime ushtarake, aktorët kryesorë të përfshirë janë: Komiteti Ushtarak, i përbërë nga Shefat e Mbrojtjes të vendeve anëtare të NATO-sç Personeli Ushtarak Ndërkombëtar, organi ekzekutiv i Komitetit Ushtarakç dhe struktura e komandës ushtarake, e përbërë nga Operacionet e Komandës aleate dhe Transformimi i Komandës aleate.

Komiteti Ushtarak është burimi kryesor i këshillave të bazuara në konsensus për Këshillin e Atlantikut të Veriut dhe Grupit të Planifikimit Bërthamor për politikën dhe strategjinë ushtarake, dhe ofron udhëzime për dy Komandantët Strategjikë – Komandantin Suprem Aleat Evropë dhe Komandantin Suprem të Aleatëve Transformimin.

Si i tillë, është një lidhje thelbësore midis procesit të vendimmarrjes politike dhe strukturës ushtarake të NATO-s.

Komiteti Ushtarak është përgjegjës për përkthimin e vendimeve politike dhe udhëzimeve në drejtimin ushtarak, dhe për rekomandimin e masave të konsideruara të nevojshme për mbrojtjen e zonës së NATO-s dhe zbatimin e vendimeve në lidhje me operacionet ushtarake.

Ai gjithashtu zhvillon politikë dhe koncepte strategjike dhe përgatit një vlerësim vjetor afatgjatë të forcës dhe aftësive të vendeve dhe zonave që paraqesin rrezik për interesat e NATO-s.

Komiteti Ushtarak, i kryesuar nga Kryetari i tij, mblidhet shpesh në nivelin e Përfaqësuesve të Përhershëm Ushtarak, dhe tre herë në vit në nivelin e Shefave të Mbrojtjes.

Në kuadër të Komiteti Ushtarak ekziston struktura e komandës ushtarake, e përbërë nga Operacionet e Komandës Aleate (OKA) dhe Transformimi i Komandës Aleate.

OKA me selinë e saj në SHAPE afër Mons, Belgjikë është përgjegjës për planifikimin dhe ekzekutimin e të gjitha operacioneve ushtarake të NATO-s dhe drejtohet nga SACEUR.

OKA Ka aftësinë të operojë në tre nivele të mbivendosura: strategjike, operacionale dhe taktike.

Qëllimi i përgjithshëm i komandës është të kontribuojë në mbrojtjen dhe sigurinë e Aleatëve duke ruajtur integritetin e territorit të Aleancës, duke mbrojtur lirinë e deteve dhe afatet ekonomike dhe të ruajë ose rivendosë sigurinë e anëtarëve të saj.

Operacionet e Komandës Aleate janë një nga dy Komandat Strategjike në krye të strukturës së komandës ushtarake të NATO-s. Tjetri është Transformimi i Komandës Aleate, i cili është përgjegjës për të siguruar strukturën ushtarake dhe aftësitë e NATO-s të mbetet relevante, e aftë dhe e besueshme në një botë që ndryshon me shpejtësi.

OKA përbëhet nga një numër i selive të krijuara përgjithmonë që veprojnë në nivelin strategjik, operacional dhe taktikç ato shtohen nga forcat kombëtare të caktuara në NATO për role dhe detyra specifike të krizës dhe / ose krizës.

Transformimi i Komandës Aleate (TKA) është një nga dy Komandat Strategjike në krye të strukturës së komandës ushtarake të NATO-s.

TKA drejtohet nga Transformimi i Komandës Supreme të Aleatëve (SACT), i cili ushtron përgjegjësitë e tij nga selia në Norfolk, Virxhinia në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Kjo është komanda e vetme e NATO-s në Amerikën e Veriut.

SACT është përgjegjës para Komitetit Ushtarak për transformimin dhe zhvillimin e Aleancës për të siguruar që ai është i aftë të përmbushë sfidat e sotme dhe të nesërme. Komiteti Ushtarak është autoriteti i lartë ushtarak në NATO dhe është nën autoritetin e përgjithshëm politik të Këshillit të Atlantikut të Veriut.

Kjo Komandë Strategjike drejton Komanda të ndryshme vartëse të përbashkëta dhe ka lidhje të forta me arsim dhe lehtësira trainimi, si dhe me ministritë e mbrojtjes.

TKA gjithashtu ka lidhje me Strukturën e Forcës së NATO-s  në përgjithësi, e cila përbëhet nga forcat e vendosura në dispozicion të Aleancës nga vendet anëtare, së bashku me strukturat e tyre të komandës dhe kontrollit të lidhur.

Forcat nga Struktura e Forcës së NATO-s janë të disponueshme për operacionet e NATO-s në përputhje me kriteret e paracaktuara të gatishmërisë dhe me rregullat e vendosjes dhe transferimit të autoritetit në komandën e NATO-s që mund të ndryshojnë nga një vend në tjetrin.

Konsiderohet se ndërsa neni 5 vlen për të gjithë zonën e Traktatit të NATO-s, zona operative e strukturës komanduese të NATO-s nuk përfshin territorin e Shteteve të Bashkuara ose Kanadasë. Kjo nuk do të thotë të nënkuptojë se Struktura e Komandës së NATO-s nuk duhet të jetë në gjendje të mbështesë Shtetet e Bashkuara dhe Kanada, nëse territori i këtyre dy Aleatëve do t’i nënshtrohet një sulmi të armatosur, por përkundrazi të pranojë që operacionet mbrojtëse në territorin e këtyre dy Aleatët do të drejtohen, komandohen dhe kontrollohen në përputhje me marrëveshjet bilaterale dhe jo nën kujdesin e Strukturës së Komandës së NATO-s.

Forcat e përbashkëta janë forca nga dy ose më shumë shërbime ushtarake (për shembull, tokë, detare ose ajër) që punojnë nën një komandë të vetmeç forcat e kombinuara janë forca nga vende të ndryshme që punojnë nën një komandë të vetme.

Përndryshe, NATO ka shumë pak forca të përhershme të vetat. Kur Këshilli i Atlantikut të Veriut vendos të nisë një operacion, anëtarët japin kontributin e tyre me forca ushtarake mbi baza vullnetare. Këto forca pastaj kthehen në vendet e tyre pasi të përfundojë misioni.

#NEJEMINATO / Organizimi ushtarak dhe struktura e NATO-s

Realizoi, Shoqata Joqeveritare, OTI-Group, dhe Agjencia e Lajmeve Zhurnal.mk

Posted by ZHURNAL.MK on Saturday, March 28, 2020

Marketing 2/1

Marketing 2/2

Marketing 2/1

Marketing 2/2

R ZH

Lajmet e fundit

Loading...

Regjistrim Domain, Ueb Hosting, Uebfaqe për kompaninë tuaj, vetëm për    273 euro

error: Content is protected !!