939
Poezi nga: James Joyce
Përktheu: Maksim Rakipaj
I ëmbël më qe ai burgim
Shpirti m’u lumturua …
Liri më qe ai përqafim
Të dal prej tij nuk dua.
Në atë përqafim burgosmë
I lumtur të jem gjithmonë!
Më mbërtheje me ata krahë
Që fërgëllonin me mall,
Dhe gjith’ atë natë të gjatë,
Gjithçka harrova, çdo hall;
Gjumi qe ëndërr e pasosur
Ku shtrirë rrinin dy shpirtra të burgosur.
