Nga: Roger Waters (albumi “The Final Cut”, Pink Floyd, 1983)
Përktheu: Agron Shala
Hesht dhe mos lejo mburojën të të rrëshqasë
Qite në vend maskën tënde të papërshkueshme
Dhe nëse përpiqen të të demaskojnë me pyetjet e tyre
(Përshëndetje Kena, si je sonte?)
Ti mund të fshihesh, fshihesh, fshihesh
Pas syve paranojakë.
E vendos fytyrën tënde të trimit dhe kalon rrugën për një pije
Duke rregulluar ngërdheshjen teksa mbështetesh rehat në banak
Duke u zgërdheshur zëshëm me pjesën tjetër të botës
Bashkë me çunat në turmë
Mund të fshihesh, të fshihesh, të fshihesh
(Po të them çfarë: do të të jap tri të zeza dhe luajmë për pesë)
Pas syve të ngurtësuar
(Hë! Ishe i pafat aty, bir)
Besove historitë e tyre për famë, pasuri dhe lavdi
Tani je i humbur në mjegullën e moshës së mesme, të zbutur nga alkooli
Ambicia doli të ishte shumë milje më lart
Dhe ti fshihesh, fshihesh, fshihesh
(Fajront, zotërinj!)
Pas syve të kaftë dhe të qetë.
