Shkup, 22 korrik, Zhurnal.mk – Programi i Komunës Qendër për subvencionimin e patentë‑shoferëve të rinj është shndërruar në një shembull të qartë të politikave lokale që prodhojnë rezultat të menjëhershëm. Me 71 subvencione të paguara deri tani dhe me mjete të garantuara deri në fund të vitit, komuna ka krijuar një model të thjeshtë, të matshëm dhe të drejtpërdrejtë për mbështetjen e gjeneratës së re. Por ky model, megjithëse i suksesshëm, mbetet i izoluar vetëm në këtë komunë. Pse komunat tjera nuk po e marrin këtë praktikë si shembull? shkruan Zhurnal.
Komuna Qendër po mbështet të rinjtë me gjitha mundësitë dhe kapacitetet
Programi i Komunës Qendër është konceptuar si një masë e qartë sociale dhe edukative. Subvencioni prej 10.000 denarësh për të rinjtë e lindur në vitet 2007 dhe 2008 synon të lehtësojë barrën financiare të familjeve dhe të rrisë qasjen e të rinjve në trajnim të rregullt për patentë‑shofer. Procedura është e thjeshtë kërkesë, letërnjoftim, llogari transaksionale dhe dëshmi nga autoshkolla e regjistruar në territorin e komunës. Kjo qartësi administrative e ka bërë masën funksionale dhe të besueshme.
Kryetari, Goran Gerasimovski, e ka lidhur programin me një dimension më të gjerë sigurinë në komunikacion. Motoja “Vozit me ndërgjegje” nuk është vetëm slogan, por një qasje që synon të krijojë kulturë të re të përgjegjësisë tek të rinjtë. Investimi në trajnim cilësor dhe në edukim të rregullt është një mënyrë për të parandaluar rreziqet në komunikacion dhe për të ndërtuar sjellje të qëndrueshme qytetare.
Për më tepër, komuna ka treguar fleksibilitet duke mundësuar që pagesa të kryhet edhe në llogarinë e prindit, duke e bërë procesin më të lehtë. Orari i dorëzimit të dokumenteve, afatet dhe transparenca e mjeteve të shfrytëzuara e kanë kthyer këtë program në një shembull të mirë të menaxhimit lokal. Komuna Qendër ka treguar se kur ka vullnet politik dhe organizim administrativ, politikat rinore marrin formë konkrete.
Pse ky model nuk po praktikohet në komunat tjera?
Shumë komuna nuk e shohin politikën rinore si prioritet strategjik. Programet për të rinjtë shpesh mbeten në nivel deklarativ, pa buxhet të dedikuar dhe pa mekanizma matës. Ndryshe nga Komuna Qendër, komunat tjera nuk kanë krijuar një lidhje të qartë mes mbështetjes së të rinjve dhe zhvillimit lokal, mobilitetit apo sigurisë në komunikacion. Mungesa e vizionit është një nga arsyet kryesore pse ky model nuk po kopjohet.
Një tjetër faktor është kapaciteti administrativ. Programet me pagesa direkte kërkojnë strukturë të organizuar, transparencë dhe kontroll të rreptë. Jo të gjitha komunat janë të gatshme të marrin përgjegjësi të tillë. Shpesh, mungesa e stafit të trajnuar, procedurave të qarta dhe koordinimit me autoshkollat e bën të vështirë implementimin e një modeli të ngjashëm. Komuna Qendër ka treguar se thjeshtësia administrative është çelësi i suksesit, por jo të gjitha komunat e arrijnë këtë nivel.
Së fundi, duhet pranuar që mungon presioni nga vetë të rinjtë. Në shumë komuna, të rinjtë nuk paraqiten si grup i organizuar që kërkon veprime konkrete. Pa kërkesë të artikuluar, komunat nuk ndjejnë detyrim të krijojnë programe të tilla. Megjithatë, modeli i Komunës Qendër mund të shërbejë si shembull i gatshëm për t’u praktikuar thjeshtë i matshëm dhe me ndikim të drejtpërdrejtë. Komunat tjera mund ta marrin këtë praktikë dhe ta përshtatin sipas kapaciteteve të tyre, duke krijuar një standard të ri të mbështetjes rinore në nivel lokal.
Kujtojmë që, modeli i Komunës Qendër dëshmon se politikat rinore nuk kanë nevojë për projekte të komplikuara, por për vullnet politik, transparencë dhe organizim. Ky program është i transferueshëm dhe i zbatueshëm në çdo komunë që e sheh rininë si kapital zhvillimor. Derisa komunat tjera të mos e vendosin rininë në qendër të politikave të tyre, modele të tilla do të mbeten të izoluara në zona lokale. /Zhurnal.mk
