EDHE NATA TE PËRNGJAN

Nga D V
A+ A-
Rivendos

Poezi nga: Cesare Pavese
Përktheu: Angela Kosta

Edhe nata të përngjan
nata e largët që qan heshtur,
brenda zemrës thellë,
dhe yjet kalojnë të lodhur.
Një faqe prek faqen
është një dridhje e ftohtë,
dikush lufton dhe lutet vetëm,
i përhumbur tek ty, në ethet e tua.
Nata vuan dhe gulçon agimi,
Zemra e mjerë ç’britma.
O fytyrë e mbyllur, ankth i errët,
ethe që trishton yjet,
është dikush që si ty pret agimin
duke vëzhguar fytyrën tënde në heshtje.
Je shtrirë nën natën
si një horizont i mbyllur i vdekur.
Zemra e mjerë ç’britma një ditë e largët ti ishe agimi.

artikuj të ndërlidhura

Kjo faqe interneti përdor cookies për të përmirësuar përvojën tuaj. Ne do të supozojmë se jeni dakord me këtë, por mund të çregjistroheni nëse dëshironi. Pranoj Lexo më tepër