Berlin 2 gusht Zhurnal.mk – Në kohë normale, pushimet verore parlamentare të Gjermanisë janë koha kur politikanët e lartë marrin frymë lirisht, dhe gazetarët lihen të kërkojnë të ashtuquajturat histori të Sommerloch : histori verore rreth kafshëve të arratisura dhe grabitqarëve misteriozë, kërcënimi i të cilëve tenton të zbehet me një vështrim më të afërt.
Asnjë fat i tillë në vitin 2026. Kancelari Friedrich Merz mund të dëshirojë që kërcënimi në rritje ndaj udhëheqjes së tij të ishte një përrallë vere e ekzagjeruar. Por në Berlin, bisha është mjaft e vërtetë.
Pakënaqësia në partinë e Merz – Bashkimin konservator Kristian Demokrat – ka qenë në rritje prej dy javësh, ndërsa polemikat mbi vendimin e një figure të lartë për t’u bërë prind përmes zëvendësimit janë përshkallëzuar në krizën më të rëndë të mandatit të tij si kancelar.
Askush nuk po e thotë ende me zë të lartë se Merz duhet të largohet. Por nëse partia e tij nuk arrin rezultate të mira në zgjedhjet e tre shteteve në shtator, kriza ka të ngjarë të bëhet shumë më e vështirë për t’u përmbajtur.
Drama deri më tani është zhvilluar në dy akte. I pari filloi më 14 korrik, kur BILD — e cila, ashtu si POLITICO, është në pronësi të Axel Springer — raportoi se Jens Spahn, kreu i grupit parlamentar të konservatorëve, dhe bashkëshorti i tij ishin bërë prindër nëpërmjet një nëne zëvendësuese në Shtetet e Bashkuara.
“Kjo ndjenjë vështirë se mund të shprehet me fjalë”, e citoi gazeta të thoshte ai. Komplikacioni ishte mjaft i qartë: Nëna me qera është e ndaluar në Gjermani dhe CDU-ja e ka kundërshtuar prej kohësh, ashtu si edhe Spahn.
Pozicioni i Merz është përkeqësuar që kur ai mori detyrën në maj 2025, me mbështetjen e tij midis votuesve që ka rënë ndërsa Alternativa për Gjermaninë e ekstremit të djathtë është ngjitur në krye të sondazheve. Debati për zëvendësimin e nënës intensifikoi shqetësimin brenda CDU-së.
Akti i dytë i krizës, sipas rrëfimit të Merz, ishte menduar të ishte një çlirim dhe një fillim i ri. Spahn, një rival i hershëm të cilin Merz e kishte parë gjithmonë me kujdes, u detyrua të jepte dorëheqjen dhe një riorganizim më i gjerë supozohej të pasonte shpejt – vetëm që gjërat të dilnin nga binarët.
Të enjten, Ministri i Transportit Patrick Schnieder mësoi se do të shkarkohej dhe menjëherë i njoftoi stafin e tij me anë të një mesazhi. Por njeriu që Merz kishte caktuar për ta zëvendësuar nuk ishte ende i bindur ta pranonte punën dhe u tërhoq.
Kancelari e la pasigurinë pa u adresuar dhe, të dielën, Schnieder u ndje i detyruar të vepronte vetë, duke i dhënë fund “situatës së padenjë” duke kërkuar të shkarkohej.
Schnieder nuk ishte i vetmi në zhgënjimin e tij. Tino Sorge, një sekretar shteti në largim i Ministrisë së Shëndetësisë, gjithashtu u ankua publikisht.
«E marr parasysh vendimin e kancelarit», tha ai. «Që ai e njoftoi atë së pari në organet e partisë dhe para shtypit, në vend që ta bënte në një bisedë personale me mua, mbetet çështje stili e tij». Një zëdhënës i qeverisë u përgjigj se Sorge ishte informuar nga ministri i ardhshëm i shëndetësisë.
Gatishmëria e Sorges për ta qortuar publikisht Merzin tregon për autoritetin në rënie të kancelarit.
“Nuk kam përjetuar kurrë një atmosferë të tillë në CDU”, tha Thorsten Alsleben, drejtor menaxhues i grupit lobist të lidhur me biznesin Initiative Neue Soziale Marktwirtschaft dhe një figurë me lidhje të mira në parti.
Që Merz të rifitojë besueshmërinë, shtoi Alsleben, ai do të duhet të shtyjë përpara reformat që synojnë t’i japin fund “periudhës më të gjatë të dobësisë ekonomike” që nga Lufta e Dytë Botërore.
Për momentin, politikanët konservatorë të Gjermanisë po tërhiqen publikisht, të paktën deri në zgjedhjet e kësaj vjeshte: në Saksoni-Anhalt më 6 shtator, pastaj në Berlin dhe Mecklenburg-Vorpommern dy javë më vonë.
Megjithatë, privatisht, të flasësh për zëvendësimin e kancelarit nuk është më tabu.
Një ligjvënës që dikur kishte mbështetur Merzin dhe iu dha anonimiteti për të folur lirisht, tha se pyetja nuk ishte më nëse kancelari do të zëvendësohej, por kur dhe si.
Skena tjetër në këtë akt është caktuar për të mërkurën, kur ligjvënësit e CDU-së do të zgjedhin pasardhësin e Spahn në një takim të posaçëm të grupit parlamentar që shumë presin të jetë i tensionuar. Presidenti Frank-Walter Steinmeier pritet gjithashtu të emërojë tre ministra të rinj, megjithëse nuk ka gjasa që ata të bëjnë betimet e tyre parlamentare derisa ligjvënësit të kthehen nga pushimet verore në shtator.
Pas zgjedhjeve të vjeshtës, do të fillojë akti tjetër i dramës. /Euronews.al
