Shkup, 11 tetor Zhurnal.mk – Pas lajmit se dhjetë zejtarë kanë dorëzuar tashmë dokumentet për mbylljen e bizneseve të tyre, po del në pah një realitet shqetësues.
Rreziku më i madh i zhdukjes u kanoset prodhuesve të suvenireve, mjeshtërve të filigranit dhe rrobaqepësve, për të cilët çdo punim është unik dhe kërkon orë të tëra pune.
Ndryshe nga tregtia e zakonshme, ku malli qarkullon shpejt, te punimet artizanale procesi është i ngadalshëm dhe fitimet janë minimale. Në kushtet kur për një punim unik nevojiten ditë të tëra pune, tarifat e reja fikse, të rritura ndjeshëm, janë shndërruar në një barrë të papërballueshme.
Me afrimin e dimrit, kur numri i turistëve është minimal, mjeshtrit e punimeve artizanale po përballen me një situatë të vështirë. Për të mos i shuar plotësisht zanatet e trashëguara nga gjyshërit, shumë prej tyre po i paketojnë veglat dhe po e zhvendosin punën në shtëpitë e tyre. Punimet artizanale po largohen nga dyqanet tradicionale dhe po shiten përmes rrjeteve sociale dhe internetit, duke thelluar nga ana tjetër ekonominë informale.
Ata pak mjeshtër që ende këmbëngulin të vazhdojnë punën në mënyrë të ligjshme paralajmërojnë se çmimet e produkteve të punuara me dorë së shpejti do të duhet të rriten. Por mbetet e paqartë nëse blerësit vendas do të mund ta përballojnë këtë luks në një kohë krize të përgjithshme.
