Tiranë, 2 gusht Zhurnal.mk – Lëvizja qytetare kundër qeverisë hyri të enjten në ditën e 62-të, me tubime të përditshme që nisin te Sheshi “Skënderbej” dhe përfundojnë para Kryeministrisë. Protestuesit kërkojnë dorëheqjen e kryeministrit Edi Rama dhe, ndryshe nga tubimet klasike partiake, shënjestrojnë njëkohësisht edhe opozitën. Sipas raportimeve, tubimi i së enjtes u shoqërua edhe me kundërshtimin e propozimit të ri për reformën territoriale. Institucionet nuk kanë dhënë ende një përgjigje politike ndaj kërkesës kryesore.
Protesta qytetare në Tiranë nuk ka rënë. Të enjten, më 31 korrik, lëvizja shënoi ditën e 62-të radhazi, me qytetarë që u mblodhën te Sheshi “Skënderbej” dhe marshuan drejt godinës së Kryeministrisë, duke përsëritur kërkesën kryesore: largimin e kryeministrit Edi Rama. Grumbullimet janë kthyer në rutinë të përditshme që nga fillimi i verës.
Shifrat. Sipas kronologjisë së raportuar nga media, protesta nisi në javët e para të qershorit; dita e 31-të ra më 1 korrik, kur tubimi zgjati mbi 12 orë dhe u zhvendos nga Kuvendi te Kryeministria. Një muaj më vonë, numëruesi arriti në 62. Slloganet e mbrëmjes, “Ikje”, “Dorëheqje”, “Shqipëri e re”, mbetën të njëjta, ndërsa te kërkesat u shtua edhe kundërshtimi i propozimit të fundit për shkrirjen e 15 bashkive.
Kontradikta. Kjo lëvizje nuk i përshtatet skemës klasike pushtet, opozitë. Në ditë të ndryshme, protestuesit kanë brohoritur njëkohësisht kundër Ramës dhe kundër liderit të opozitës, Sali Berisha, duke e cilësuar klasën politike pjesë të së njëjtës status quo. Ndërkohë, qeveria e ka minimizuar protestën si mobilizim “politik”, ndërsa opozita përpiqet ta paraqesë si kapital të sajin, dy lexime që një pjesë e protestuesve i refuzojnë publikisht.
Përgjegjësia. Përballë një proteste dymujore, kryeministri dhe kabineti nuk kanë ofruar një përgjigje institucionale ndaj kërkesës qendrore. Reagimet zyrtare janë kufizuar te etiketimi i pjesëmarrësve, jo te trajtimi i ankesave. Në anën tjetër, opozita parlamentare nuk ka arritur ta kthejë pakënaqësinë në një alternativë të qartë qeverisëse.
Pyetja që mbetet. Pas 62 ditësh tubimesh, cila është përgjigjja konkrete e institucioneve, përtej fjalorit të përballjes, ndaj një pjese qytetarësh që thonë se nuk përfaqësohen as nga qeveria, as nga opozita?
