Shkup, 5 shtator Zhurnal.mk – Më 4 shtator 1992, Kuvendi i Republikës së Maqedonisë zgjodhi Qeverinë e drejtuar nga Branko Cërvenkovski, vetëm një vit pas shpalljes së pavarësisë së shtetit.
Bëhet fjalë për qeverinë e parë politike në Maqedoninë e pavarur, pasi qeveria e mëparshme e Nikolla Klusevit ishte formuar si qeveri ekspertësh, përkatësisht si një qeveri kompromisi.
Cërvenkovski e mori mandatin nga presidenti Kiro Gligorov, ndërsa para deputetëve prezantoi programin dhe përbërjen e propozuar të qeverisë së re. Në shënimet stenografike të seancës së Kuvendit thuhet se përbërja ishte rezultat i marrëveshjeve dhe harmonizimeve ndërpartiake.
Qeveria u zgjodh me 72 vota “pro”, pesë “kundër” dhe një votë abstenim.
Cërvenkovski atëherë ishte vetëm 29 vjeç, duke u bërë kryeministri më i ri në historinë politike të Maqedonisë deri në atë kohë. Qeveria përbëhej nga përfaqësues të disa partive politike, ndër të cilat LSDM-ja dhe PPD-ja, ndërsa në mesin e ministrave ishin edhe personalitete që më vonë do të kishin role të rëndësishme në jetën politike dhe publike të Maqedonisë.
Në përbërjen e qeverisë ishin Denko Maleski si ministër i Marrëdhënieve me Jashtë, Vllado Popovski për Mbrojtjen, Lubomir Fërçkoski për Punët e Brendshme, Xhevdet Hajredini për Financat, Dimitar Bajalxhiyev për Arsimin dhe Kulturën Fizike, Asllan Selmani për Shkencën, Gjyner Ismaili për Kulturën dhe Jovan Tofovski për Shëndetësinë. Në përbërje ishte edhe Gordana Siljanovska, atëherë ministre pa portofol, si dhe disa ministra dhe zëvendëskryeministra të tjerë.
Por, qeveria e re nuk e mori drejtimin e shtetit në kushte të qeta dhe të qëndrueshme. Maqedonia në atë periudhë ndodhej në një situatë jashtëzakonisht të ndërlikuar ekonomike dhe politike. Shteti sapo kishte dalë nga federata jugosllave, ndërsa institucionet e shtetit të pavarur sapo kishin filluar të ndërtoheshin. Njëkohësisht, vendi përballej me probleme të mëdha ekonomike, ndërprerje të lidhjeve ekonomike me ish-republikat jugosllave dhe pasiguri në planin ndërkombëtar.
Një nga çështjet më të rëndësishme për qeverinë e re ishte njohja ndërkombëtare e shtetit. Në atë moment, Maqedonia ende nuk ishte anëtare e Organizatës së Kombeve të Bashkuara, ndërsa kontesti me Greqinë për emrin përbënte një nga pengesat më të mëdha për pozicionimin e saj ndërkombëtar. Qeveria njëkohësisht duhej të punonte në konsolidimin e institucioneve të shtetit të pavarur dhe në zgjidhjen e çështjes së rekrutëve maqedonas dhe pjesëtarëve të Armatës Popullore Jugosllave.
Në politikën e brendshme, zgjedhja e qeverisë së re ishte rezultat i negociatave të ndërlikuara. Më herët, pas rënies së qeverisë së Nikolla Klusevit, ishin bërë përpjekje për formimin e një qeverie të re, por pa sukses. Debati parlamentar i atyre ditëve tregon se sa e ashpër ishte atmosfera politike dhe sa shumë mosmarrëveshje kishte rreth përbërjes dhe orientimit politik të qeverisë së re.
Qeveria e Cërvenkovskit do të mbetet e shënuar si qeveria e viteve të para të pavarësisë – një periudhë në të cilën Maqedonia njëkohësisht ndërtonte institucionet shtetërore, përpiqej të stabilizonte ekonominë dhe të siguronte një pozicion ndërkombëtar.
