Shkup, 3 korrik, Zhurnal.mk – Para disa ditësh në rrjetet sociale u shfaq një video me përmbajtje shqetësuese, ku një vajzë në Aerodrom të Shkupit u rrah brutalisht me shuplaka, u tërhoq zvarrë për flokët, u poshtërua dhe u detyrua të gjunjëzohej e t’i kërkonte falje një bashkëmoshatare, ndërsa gjithë aktin e tmerrshëm e filmonin me telefon dhjetëra djem të mitur, duke brohoritur, shkruan Fokus, transmeton Zhurnal.mk.
Pas publikimit të videos, reagimet negative në rrjetet sociale ishin të shumta, ndërsa policia thirri në bisedë të gjithë të dyshuarit.
Nga MPB njoftuan se do të ngriten kallëzime penale ndaj vajzave dhe prindërve të tyre.
“Pas përfundimit të hetimit, do të ngriten kallëzime penale për veprat ‘dhunë’ sipas nenit 386 dhe ‘braktisje dhe keqtrajtim i të miturit’ sipas nenit 201 të Kodit Penal”, informuan nga MPB.
Ky nuk është rasti i parë i dhunës mes bashkëmoshatarëve. Disa fëmijë shpesh i nënshtrohen ngacmimeve psikike dhe fizike nga shokët e klasës, dhe kjo paraqet problem serioz në Maqedoni.
Për këtë arsye, “Fokus” bisedoi për temën me Ivana Stoimenovska, magjistre e psikologjisë sociale dhe psikoterapeute familjare dhe sistemike.
“Rritja e trendit të dhunës mes bashkëmoshatarëve në Maqedoni, sidomos me manifestime eksplicite të agresivitetit, është rezultat i një sërë faktorësh – individualë, familjarë, shkollorë, shoqërorë dhe kulturorë.
Kur analizojmë një problem si ky, duhet të marrim parasysh zhvillimin individual të personalitetit në lidhje me kontekstin familjar në të cilin ai ka creshtur dhe është formuar”, shpjegon Stoimenovska.
Sipas saj, në shoqërinë tonë gjithnjë e më shumë familje funksionojnë duke vënë në plan të parë arritjet materiale dhe dëshirën për zhvillim profesional, ndërsa stimulimi i empatisë, bashkëpunimit, shoqërisë, kultivimit të marrëdhënieve të mira familjare dhe tolerancës mbetet në plan të dytë.
“Në familjet ku zhvillimi socio‑emocional ngec ose nuk stimulohet, formohen personalitete që kanë vështirësi me vetëkontrollin dhe vetërregullimin, si dhe me manifestimin e sjelljes agresive në të gjitha format e saj.
Tek të rinjtë vërej edhe një ‘normalizim’ të këtij lloji dhune, gjë që më shtyn të mendoj për faktorët kulturorë të mjedisit mes bashkëmoshatarëve si element të rëndësishëm për shtimin e rasteve të tilla”, shton Stoimenovska.
Ajo thekson se shkollat shpesh nuk ndërmarrin asgjë ose punojnë shumë pak në parandalimin e hershëm dhe identifikimin e dhunës, ndërsa mosndëshkimi i sjelljes agresive krijon hapësirë dhe klimë për zhvillimin dhe normalizimin e saj.
“Shteti duhet të aktivizojë alarm të kuq për këtë temë dhe së bashku me shkollat, punonjësit profesionalë dhe të gjitha institucionet relevante të punojë në mënyrë ekipore për këtë problem të rëndësishëm – duke shqyrtuar të gjitha mundësitë për detektim dhe parandalim të hershëm, duke siguruar qasje të hapur dhe të disponueshme te psikologët për të gjithë fëmijët e prekur nga dhuna mes bashkëmoshatarëve, si dhe duke funksionalizuar institucionet që duhet ta sanksionojnë këtë sjellje të papranueshme me masa që do të prekin si të rinjtë, ashtu edhe familjet e tyre.
