Prishtinë, 24 maj Zhurnal.mk – Postimet e fundit të Blerim Velës shefit të stafit të ish presidentes së Kosovës po interpretohen si shumë më tepër sesa kritikë të zakonshme politike. Në qarqet politike në Prishtinë, ato po lexohen si një sinjal i qartë se edhe njerëzit që kanë qenë afër Presidentes Vjosa Osmani kanë filluar ta ndiejnë se klima elektorale nuk është më në favor të saj dhe të kampit që ajo përfaqëson.
Gjuha që përdor Vela është domethënëse. Ai nuk flet me optimizëm, nuk flet për fitore apo mobilizim, por për “rënie të maskave”, “zhbërje të PR-it”, “mungesë vizioni” dhe “ide të cekëta”. Këto janë zakonisht termat që përdoren kur një projekt politik hyn në fazë defensive dhe kur njerëzit brenda tij e kuptojnë se kontrolli mbi opinionin publik po dobësohet.
Në thelb, mesazhi i tij duket si pranim indirekt se qytetarët nuk po e blejnë më narrativën e krijuar prej vitesh rreth figurës së paprekshme politike. Ai lë të kuptohet se imazhi i ndërtuar me kujdes po shembet nën peshën e realitetit dhe se propaganda nuk po arrin më të mbulojë pakënaqësinë që është grumbulluar te qytetarët.
Edhe mënyra si ai ironizon “shpëtimtarët e vetëshpallur” shihet si thumbim i drejtpërdrejtë ndaj politikës së personalizuar që është ndërtuar rreth figurës së Vjosa Osmanit. Për vite me radhë, ajo është paraqitur si simbol i moralit politik dhe alternativës ndryshe, por Vela duket sikur po sinjalizon se ky imazh ka filluar të konsumohet seriozisht në terren.
Në politikë, njerëzit që kanë qenë afër pushtetit zakonisht e ndiejnë të parët ndryshimin e atmosferës. Dhe kur një ish-bashkëpunëtor i afërt del publikisht me tone kaq pesimiste dhe ironike ndaj elitës politike, kjo interpretohet si tregues se brenda vetë kampit presidencial ekziston frika e një humbjeje të rëndë politike në zgjedhjet e ardhshme.
Pjesa ku ai përmend “VIP terminalet”, “timonin e makinave” dhe shkëputjen nga realiteti i qytetarëve është ndoshta goditja më e fortë. Sepse aty ai prek perceptimin që është krijuar në publik: se pushteti është larguar nga hallet reale të njerëzve dhe është fokusuar më shumë te imazhi, privilegjet dhe propaganda sesa te rezultatet konkrete.
Nëse deri dje kritikat më të forta ndaj Vjosa Osmanit vinin nga opozita, tani po krijohet përshtypja se sinjalet për rënie po vijnë edhe nga njerëz që dikur kanë qenë pjesë e afërt e saj politike. Dhe pikërisht kjo e bën reagimin e Velës shumë më të rëndë politikisht.
Mesazhi që lexohet mes rreshtash është i qartë: kampi presidencial po e ndien se zgjedhjet e 7 qershorit mund të mos jenë thjesht humbje e zakonshme politike, por goditja më serioze ndaj imazhit që është ndërtuar ndër vite rreth Vjosa Osmanit dhe rreth idesë se ajo përfaqësonte “politikën ndryshe”.
