Administrata e Donald Trump po shqyrton mundësinë e një operacioni ushtarak kundër Iranit, nëse dështon përpjekja e fundit diplomatike për të frenuar programin bërthamor të Teheranit, sipas “Corriere della Sera”.
Një takim vendimtar pritet të mbahet më 26 shkurt në Gjenevë, ku pala iraniane duhet të paraqesë një propozim të qartë dhe të pranueshëm mbi çështjen e pasurimit të uraniumit.
Zyrtarë amerikanë kanë lënë të kuptohet se ekziston ende një mundësi për një marrëveshje të përkohshme, si hap drejt një zgjidhjeje më të gjerë.
Ministri i Jashtëm iranian, Abbas Araghchi është shprehur se një zgjidhje diplomatike – e konsideruar si “fitore për të dyja palët” – mbetet e arritshme.
Megjithatë, ai ka paralajmëruar se çdo sulm nga SHBA-ja do të sillte kundërpërgjigje të drejtpërdrejtë ndaj bazave amerikane në rajon.
Uashingtoni këmbëngul në “zero pasurim”, por ka sinjale se mund të tolerojë një pasurim simbolik dhe të kufizuar, për sa kohë që mbyllet çdo rrugë drejt ndërtimit të armëve bërthamore.
Analistët vlerësojnë se asnjëra palë nuk e dëshiron një përballje të hapur ushtarake, për shkak të kostove të larta dhe rrezikut të përshkallëzimit rajonal.
Edhe pse lufta 12-ditore me Izraelin e ka dobësuar Iranin, vendi mbetet i aftë të godasë bazat amerikane dhe izraelite në të gjithë rajonin.
Objektiva të mundshëm përfshijnë anijet amerikane në Gjirin Persik, bazat ushtarake dhe qytete si Tel Avivi.
Përveç kapaciteteve të drejtpërdrejta, Irani mund të mbështetet te aleatët e tij rajonalë, përfshirë Huthët në Jemen dhe milicitë irakiane, duke rritur rrezikun e një konflikti më të gjerë.
Një skenar i tillë mund të përfshijë edhe bllokimin e ngushticave strategjike si Hormuzi dhe Bab el-Mandebi, me pasoja serioze për tregtinë globale të energjisë.
Sipas raportimeve të “Financial Times”, udhëheqësi suprem i Iranit, Ali Khamenei, ka arritur një marrëveshje të fshehtë me Rusinë për furnizim me raketa, me vlerë rreth 500 milionë dollarë.
Ndërkohë, ekspertët theksojnë se edhe në rast se do të synohej eliminimi i Khameneit, kjo nuk do të nënkuptonte automatikisht rrëzimin e regjimit, i cili ka struktura të konsoliduara dhe plan pasardhës.
Një ndërhyrje ushtarake, sipas vlerësimeve, do të kërkonte angazhim të konsiderueshëm trupash në terren dhe do të mbante rrezikun e një zjarri rajonal me pasoja të paparashikueshme politike dhe ekonomike.
Në këtë klimë tensioni, brenda Iranit vazhdojnë protestat sporadike studentore kundër regjimit, ndërsa udhëheqja bën thirrje për unitet përballë presionit të jashtëm.
