Shkup, 17 mars – Ligji për Prokurorinë Publike ka hyrë në një fazë të re pasi në një debat publik u paraqitën vërejtje serioze nga prokurorë, profesorë dhe ekspertë, edhe pse Qeveria e paraqet atë si pjesë të agjendës reformuese dhe si një tekst të harmonizuar me standardet evropiane. Në debat, një pjesë e opinionit profesional paralajmëroi se propozimi hap më shumë çështje sesa që mbyll, veçanërisht në lidhje me financimin, përgjegjësinë disiplinore dhe modernizimin e sistemit të prokurorisë.
Një nga vërejtjet më konkrete ka të bëjë me financat, përkatësisht me financimin e paraparë prej 0,4 për qind të të ardhurave totale tatimore. Në debat u theksua se një nivel i tillë nuk garanton një sistem të qëndrueshëm, as paga dinjitoze, dhe kjo ndikon drejtpërdrejt në pavarësinë që ligji në letër synon ta mbrojë. Kjo kritikë nuk është pa bazë: edhe Komisioni Evropian në raportin e tij vëren se prokuroria duhet të marrë burime shtesë njerëzore dhe financiare, që do të thotë se problemi nuk është vetëm perceptim i brendshëm, por edhe një dobësi e njohur ndërkombëtarisht.
Problemi i dytë serioz është paqartësia. Në debat u paralajmërua se pjesa për shkarkimin dhe përgjegjësinë disiplinore përdor formulime të paqarta, gjë që mund të hapë hapësirë për interpretime arbitrare. Pikërisht këtu hendeku kritik mes retorikës reformuese dhe tekstit real bëhet më i dukshëm: nëse ligji lë kritere të paqarta për sanksione, atëherë në vend të sigurisë juridike mund të prodhojë përplasje të reja dhe selektivitet. Edhe GRECO prej vitesh insiston që shkeljet disiplinore te prokurorët të jenë të përcaktuara qartë dhe sanksionet të jenë proporcionale, gjë që tregon se kjo nuk është një çështje teknike, por thelbi i reformës.
Dobësia e tretë është se ligji përsëri përpiqet të duket modern pa e shtyrë realisht sistemin përpara. Në debat u theksua se në tekst vështirë se mund të dallohet një ambicie për një prokurori moderne, të digjitalizuar dhe ndërvepruese. Pikërisht për këtë arsye, përshtypja më e fortë nga debati nuk është se reforma është përfunduar, por se shteti përsëri përpiqet ta paraqesë një matricë të vjetër institucionale si një fillim të ri evropian.
