Shkup, 15 mars – Dr. Marija Srceva, anesteziologe në Klinikën për Anestezi, Reanimacion dhe Mjekim Intensiv pranë Qendrës Klinike Qendra Klinike “Nënë Tereza” në Shkup, deklaroi se tragjedia në Koçan do të mbetet një plagë që do t’i shoqërojë njerëzit gjatë gjithë jetës.
Ajo foli në panelin “Përgjigjja kombëtare dhe ndërkombëtare shëndetësore dhe trajtimi akut i djegieve”, në kuadër të konferencës ndërkombëtare për aspektet institucionale dhe klinike pas zjarrit në Koçan.
“Është shumë e vështirë të flasësh për këtë ngjarje. Flas si nënë, si bashkëshorte, si prind, si vajzë dhe si profesioniste. Kjo tragjedi nuk mund të harrohet kurrë. Ajo është e rrënjosur thellë dhe do të na ndjekë gjithë jetën – në të tashmen dhe në të ardhmen. Brezat e ardhshëm duhet të mësojnë nga ajo”, theksoi Srceva.
Ajo shpjegoi se pas thirrjes urgjente ekipet mjekësore u mobilizuan menjëherë dhe se triagimi i parë i pacientëve u krye në Qendrën Urgjente, ku pacientët u vlerësuan nga ekipe të përbëra nga anesteziologë, kirurgë plastikë dhe traumatologë.
Sipas saj, lloji i trajtimit varej nga shumë faktorë: vendi i lëndimit, natyra e plagës, nëse bëhej fjalë për dëmtime të kombinuara apo të izoluara, si dhe nga gjendja dhe stabiliteti i pacientit. Ajo theksoi se në raste të traumave masive nuk ka shumë kohë për vendime, prandaj reagimi duhet të jetë i menjëhershëm për stabilizimin e parametrave jetësorë.
Pacientët më kritikë u dërguan në Klinikën për Anestezi, Reanimacion dhe Mjekim Intensiv, ndërsa të tjerët në Klinikën e Kirurgjisë Plastike dhe në Klinikën e Kirurgjisë Pediatrike. Në njësinë e kujdesit intensiv u mobilizuan tetë specialistë, 12 specializantë, tetë infermierë dhe staf ndihmës.
Srceva theksoi se pacientët u vendosën në monitorim të plotë hemodinamik, me linja venoze qendrore, kateterë urinarë dhe monitorim të shkëmbimit të gazrave për të zbuluar intoksikimin me monoksid karboni apo agjentë të tjerë. Përveç kësaj, te pacientët u kryen bronkoskopi për të vlerësuar shkallën e dëmtimeve në rrugët e frymëmarrjes.
Ajo shtoi se gjatë gjithë procesit kishte koordinim të vazhdueshëm me një shtab krize, ku merrnin pjesë përfaqësues të spitaleve nga Shkupi, të Fondi për Sigurim Shëndetësor, si dhe përfaqësues nga institucionet shtetërore. Në bazë të vlerësimit mjekësor dhe mundësive të spitaleve pritëse vendosej edhe transporti i pacientëve për trajtim jashtë vendit.
Në klinikat e Qendrës Klinike “Nënë Tereza” u trajtuan pacientë edhe në repartet e traumatologjisë, ortopedisë, toksikologjisë dhe oftalmologjisë. Pacientët që dërgoheshin jashtë vendit përcilleshin me dokumentacion të detajuar mjekësor për trajtimin dhe gjendjen e tyre.
Srceva theksoi se roli i klinikës nuk përfundoi me trajtimin fillestar, pasi ekipet mjekësore morën pjesë edhe në procesin e kthimit dhe ndjekjes së pacientëve pas trajtimit jashtë vendit.
Në fund ajo theksoi rëndësinë e solidaritetit dhe humanizmit në situata të tilla.
“Koordinimi, marrëdhëniet njerëzore dhe humanizmi luajnë rol të madh. E pamë këtë në praktikë. Ndjemë edhe dhimbjen, por edhe mbështetjen mes njerëzve. Dhimbja nuk njeh kufij, ashtu siç nuk njeh kufij as humanizmi. Mesazhi im është që të mbetemi njerëz për njëri-tjetrin dhe të mos harrojmë kurrë dorën që na u zgjat kur ishte më e vështira”, përfundoi ajo.
